Meet and greet met ons tweede kindje..

Het zit zo.. Mijn interesse werd gewekt naar aanleiding van het op maat gegenereerdeVivienne patroon van de man.. Soepele stofjes, dat zocht ik.. Helaas waren schone exemplaren moeilijker te vinden dan ik zo dacht..

Het begon weer te kriebelen, iets nieuw hing in de lucht.. We zochten de halve wereld af en vonden precies dat wat ik zocht. Een soepele, zachte en fijne Viscose/Rayon. Perfect voor ons nieuwe project.!  Nieuwe ontwerpen werden getekend door mezelf én de handen werden in elkaar geslagen met andere ontwerpers. Het ging iets anders worden dan de Soft Cactus stoffen. Zachter, vrouwelijker, precies zoals de nieuwe kwaliteit! En bij een nieuwe look en feel hoort ook een heel nieuw kader vonden wij zo.. En een nieuwe naam..

Ons tweede stoffenmerk werd geboren en luistert naar de naam: 'See You at Six'

Schoon hé! Het roept een fijn gevoel bij me op. Een gevoel van verwachting en van fijne ontmoetingen! Met je vrienden of geliefde én zelfs met de naaimachine..
Het is een combinatie geworden van negen zachte en pittige prints telkens in twee tinten en ik zal ze u, samen met anderen, gaandeweg voorstellen..

Hoe zit dat nu met 'Soft Cactus' hoor ik u denken.. Geen nood, het is en blijft ons eerste kindje en dat mag rustig blijven groeien! De nieuwe stoffen zijn al in proefdruk. Joepie! We werken ook nog aan een paar andere leuke projectjes, maar daar later meer over!

Ik geef vandaag het startschot en stel u eerst 2 prints en naaisels van mezelf voor! Verder geef ik (om het heugelijke nieuws te vieren) ook nog een mooi pakket van de nieuwe stoffen weg nog voor deze in de winkel liggen.

Meet and greet met de allereerste 'See You at Six' stoffen..
For Ladies and Little Ladies..

De eerste stof die ik u presenteer heet Flowers.

Het is het meest ingewikkelde patroon dat ik ooit maakte én meteen de stof met de meeste kleuren ooit! Een organische print die het midden houdt tussen abstract en figuratief.. Ik zie er oneindig veel kleding in voor mezelf, maar naaide er iets voor de dochter mee.

Nee toch..

Het werd het soepel jurkje uit het boek Remi & Cosette van Valerie Boonen.

Ik voegde enkel meer knopen toe.. De maten vallen groot uit dus maakte ik een 134

terwijl ze een 152 heeft. De rok korte ik ook een stukje in, want ik hou nu eenmaal van pittig kort!

Het past perfect en heeft nog niet in de kast gehangen!

Het tweede stofje is een pak eenvoudiger, maar daarom niet minder mooi!

Het is een  handgetekende druppel print geworden

Wederom naaide ik iets voor de dochter!

Het werd een fake broekpak.. Hoezo fake? Het bestaat uit een bloesje en een aparte broek in dezelfde stof. Daardoor lijkt het een broekpak met het toiletcomfort van een broek en een bloesje.

Het is mijn meest handige naaisel ooit want we kunnen het ding eindeloos combineren. Het bloesje los en apart op een skinny jeans of al bloezend in een leuk wit rokje. De broek als comfi homewear met een topje etc.. Enfin.. U kunt zich er wel iets bij voorstellen!

Het patroontje van het bloesje komt uit het nieuwe en eerste Veritas magazine.

De broek is het onderstuk van de Ally Jumpsuit uit La Maison Victor.

De strik is een gouden veter van bij Veritas.

Voila, Hier gan ik deze lange post eindigen!

Dan rest me enkel nog de beloofde weggeef weg te geven..

Dit kan je winnen:

10 meter stof in één klap!

2 meter van elks zodat jullie heerlijk aan selfish

sewing kunnen gaan doen! :)

2 meter Strokes Aqua

2 meter Drops Aqua

2 meter Drops Black

2 meter lines Old Pink

2 meter Flowers Blue

Met de Strokes Aqua, Drops Aqua en Lines old Pink zijn ook hele mooie dingen gemaakt en niet door mezelve.. Je kan binnenkort bij  Sylvia van Lily en Woody en Marleen van Petrol en Mint zien welke prachtige naaisels ze hebben gemaakt met deze stofjes!

Wat moet je doen om dit super pakket te winnen?

Laat gewoon een berichtje achter.. De immer eerlijke Random Generator
zal een winnaar kiezen op donderdag 14  juli
laten we zeggen

 ..At Six! ;)

Hoe de kleur plotseling weer in het leven kwam..

Het ging als volgt: 

Ik had een dip.. Niet zo'n kleintje, maar een vervelende aanhoudende dip. Lag het nu aan de maandelijkse hormonenstorm, het wegblijven van een sprietje zon of de bergen werk die we de afgelopen maanden hebben verzet én het oog op bergen werk die nog verzet moeten worden?.. Who knows.. Ik werd er bijzonder knorrig van en een beetje ongerust!

Zij die mij kennen zullen het beamen.. Ik ben een positief mens. Ik til gewoonlijk niet zo zwaar aan het leven, maar de laatste week lag deze laatste als een zware natte deken over mijn schouders.. Ik wilde ervan af, en snel!

Deze ochtend gebeurde het.. En hoe!

Het ging als volgt:

Ik hoorde het onmiddellijk aan haar stem.. Er was iets mis! Ze was trillerig en gejaagd en de voorzichtige manier waarop ze de vraag stelde deden de alarmbellen in mijn hoofd afgaan.. 'Is hij thuis'? 'Is Bart thuis? 'Waarom?', wilde ik weten..

Ze zei: 'Een 37 jarige motorrijder uit Duffel is deze morgen omgekomen in Duffel'.. Ik schrok. Het profiel klopte voor 100%. De echtgenoot van 37 is een fervente motorrijder én uit Duffel.. Gelukkig was hij thuis..

In één klap werd ik broodnuchter met het oog op wat had kunnen zijn.. We namen een halve dag verlof en koesterden het moment. De kleur kwam terug.. Het leven heeft nog veel te bieden..

 Ik naaide een Donna Blouse uit de laatste La Maison Victor.

Een comfi stressloos bloesje zonder franjes waarmee het leven weer eenvoudig wordt..

Ik haalde het vandaag voor de eerste keer van de kapstok en liet het vandaag ook fotograferen door Bart! 

Het leek gepast..

Stof: Madeline De Stoffenmadam

Geen idee wat het is, maar ik denk een soort polyestermengeling.

Ik kocht ook nog een roze variant..

Vorderingen en testersstress

Eerst en vooral bedankt voor jullie enthousiaste reacties op het hele concept van de patroon generator! Het geeft het fijne gevoel dat we echt wel iets nuttig kunnen betekenen voor veel vrouwen die zichzelf moeilijk in een standaardmaat kunnen wikkelen.. Het geeft ook hoop op een pak minder tekenwerk voor het naaien als u toevallig wel een standaardmaat heeft! Nu we het hele ding aan het testen zijn stijgt ook de spanning en wachten we met kriebels in de buik op al de resultaten..

Het meest lastige punt tot nu toe blijkt het opmeten te zijn. Verkeerd meten is gelijk aan een verkeerd patroon en dat gaf in het begin van de testfase wel wat stress. Hoe we dat gaan aanpakken is nog een beetje een vraagteken. Alle tips zijn zeker welkom!

Ik besloot tussen de soep en de patatten ook nog 'snel' een extra testversie te maken in een 'extreme' buitenmaat. Stel: Je bent heel klein en niet voorzien van het nodige balkon. Je model is eerder recht naar beneden en een klein buikje speelt je parten. Gelukkig voor ons project loopt hier precies zo'n testcase rond.. Wat een toeval! ;) Net twaalf geworden en op flink op weg naar volwassenheid. Smelt!

De man des huizes genereerde het patroon op haar maat en ik begon er met een sprankeltje twijfel maar vol goede moed aan.

De bevindingen? Kijk zelf maar..

Het werkte ook perfect op Eline haar maat! Yes!

Ik ben er nu weer veel geruster in! :)

Het werd een kortere versie van de Vivienne met een paar aanpassingen om het beter bij haar leeftijd te doen passen zonder de originele afmetingen te beïnvloeden. Ik tekende het voorpand uit één deel, knipte het door en voegde twee stroken toe om het terug te kunnen sluiten op dezelfde plaats met kleine rode bolknoopjes.

 Foto's mochten we nemen in de tuin van nonkel Pé. De tuin is niet groot, maar als je erin staat waan je jezelf op een exotisch eiland. Palmen kweken is zijn hobby en je vindt er de mooiste kunstwerken van de natuur.

Een geweldig accessoire scharrelde ook rond in de tuin van nonkel Pé..

Dit zijn de bladeren van de boomvaren voordat ze uitkomen.. Schitterend toch?

De eerste versie had een iets hogere en minder ronde kraag. We veranderden dit voor de testversie en maakten hier al een cruciale fout. Ik kon het hele ding in de nek nog netjes omzomen, maar dat lukte nu niet meer bij de testers. Ondertussen voegden we al een beleg toe en is het probleem opgelost! Sorry vroege testers voor de frustratie! Onze fout!

Eén van de testers die zelf niet zo groot is gaf als tip om de mouwsplit korter te maken voor kleine mensen. Nu was de mouwsplit altijd 9 cm, maar mag inderdaad best kleiner als je zelf ook klein bent. Ook bij Eline zie je wel dat het wat kleiner mag. We pasten het ondertussen ook al aan in het patroon en laten de mouwsplit mee veranderen in verhouding tot je lengte.

In plaats van een knoopsgat op de mouwboord te stikken (Ik moest die van het voorpand tot 3 keer toe terug losmaken!) stikte ik er een klein rond elastiekje tussen dat je over het knoopje kan schuiven. Een leuke optie als je niet van knoopsgaten stikken houdt of juist een 'knoopsgatenhorrormoment' hebt meegemaakt!

Het rokdeel werd gevoerd wegens net te transparant met een vreemdsoortig huidskleurig voeringstofje dat ik ooit eens kreeg ..

Het patroon werd dus ook prima op de dochter haar maat gegenereerd. Enkel gebruikte Bart

de maten die hij een paar weken geleden al bij haar had opgenomen. Het kind is in volle groei, dus wat dat betreft niet zo'n slimme zet. Het past desondanks nog prima, maar het zal niet voor maanden zijn..

De stofkeuze die ik maakte mag gerust een uitdaging genoemd worden. Het werd een fijne rekbare crepe die al een paar jaar in de kast lag en waar ik nooit aan durfde te beginnen. Ik kocht het ooit als een coupon bij De Boom in Lier. Het was een heel kleine coupon met een totale stofbreedte van nog geen meter breed, maar het heeft prima dienst gedaan (ondanks de nodige frustraties door de rek!)

De hals werkte ik al met een tweelingnaaldje tegen het 'lubberen' van de rekstof. Het heeft niet 100% gewerkt, maar toch voor een goede 95%

Ik leer zowaar bij!

Ondertussen kregen we al een aantal helemaal gelukte testversies binnen! Joepie en dikke bedankt!

We wachten nog op de laatste resultaten en bevindingen, maar ik heb er helemaal goede moed in. Binnenkort zal u waarschijnlijk hier en daar ook over hun ervaringen en resultaten kunnen lezen..

To be continued dus..

Hoe een projectje een project werd dat ons leven eenvoudiger gaat maken dames!

Hij had iets in zijn hoofd, de echtgenoot.. Een leuk projectje.. Ik bedacht een jurkje en hij ging dat eens tekenen. Patroonboeken werden uitgeplozen door het wiskundige brein en meneer ging aan de slag. Ik stond erbij en keek er verwonderd en een beetje sceptisch naar. Hij heeft namelijk naaiervaring 'nul komma nul' . De echtgenoot had plotseling allemaal vragen waar ik niet onmiddellijk een bevredigend antwoord op wist volgens hem. Zijn perfectionistische hersencellen namen allerlei stellingen in en beredeneerde dat het toch wel onmogelijk was om een patroon uit te tekenen dat iedereen zou passen. Bovendien had hij ook niet veel zin om al die maten uit te tekenen als de helft van het vrouwvolk dat toch weer moest aanpassen. Ja, maar wij doen dat al jaaaaren zo, was mijn enige ietwat zwakke argument..

Ik wist het stiekem in mijn hart, hij had een punt, mijn meneer. Zoals gewoonlijk.. Dat kon anders en sneller volgens hem, en efficiënter, dat ook.. Ik geef het toe, ik was een beetje 'in mijn gat gebeten' zoals wij dat hier benoemen. Zeker als het 'efficiënter' kan. In het vakgebied 'naaien' was ik toch wel zijn meerdere zeker! Een beetje nuffig liet ik hem zijn gang gaan.. Een beetje flauw keek ik de andere kant op wanneer hij in mijn naaispullen stond te rommelen..

Het projectje werd een project en hij stortte zich vol passie in de wondere wereld van het patroontekenen en de computertaal.

Het druppeltje inspiratie werd een emmer transpiratie..  . Mijn bewondering groeide, mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld en ik keek zo af en toe over zijn schouder mee.. Ik ruimde zelfs mijn naaigerief op zodat hij toch ook makkelijk zijn weg erin kon vinden en gaf zo hier en daar wat advies..

Op een dag was het klaar. Hij nam mijn maten op, vulde dat in op zijn computerscherm en toen geschiedde het wonder. Uit onze printer rolde een patroon. Eén doorlopende eenvoudige lijn met instructies.. Het patroon in mijn eigen maat! Niets meer aanpassen!
Ik moest het maar eens proberen zei hij.. Ik naaide het ding en mensen wat was ik blij.. Nog nooit heeft een kledingstuk voor mezelf zo lekker gezeten en zo goed aan mijn lijf gepast.

En er is goed nieuws.. Hopelijk kan u binnenkort ook dit patroon vanuit uw printer zien rollen. Geheel op uw eigenste bijzondere maat! Gratis en voor niks..


Mensenlief, wat ben ik trots op mijn meneer!

U gaat het moeten doen met mezelve als model..

Ik wilde graag een blousemodel. Ik ben het laatste jaar wat kilootjes bijgekomen en een blouse verdoezeld dat zo sympathiek. Bovendien zit het nog comfortabel ook. Je kan een blouse makkelijk aan naar een feestje, maar is casual ook heerlijk om te dragen.. Ik zit dus zwaar in een bloesjesfase zeg maar.. 

De stof is een soepele viscose van bij Madeline de stoffenmadam. Het was de eerste keer dat ik met viscose naaide, maar het was niet persé moeilijker. De stof had de neiging iets meer te schuiven bij het knippen, maar het resultaat en draagcomfort overstijgen dat ongemakje moeiteloos!

Je kan het patroon in elke soepelvallende stof maken.. Denk maar aan crepe, polyester, viscose, satijn..

 Het model heeft een elastiek aan de taille. Je kan het prima dragen zonder riempje, maar voor wat  extra is een riempje ook leuk. 

Ik hou van mouwen. Ons klimaat is er naar om een mouw te dragen en het staat ook mooi. Bovendien zie ik mijn eigen bovenarmen niet graag om één of andere bizarre reden. Deze mouw heeft een klein fronsje aan de kop en een splitje met knoopje onderaan.

De jurk heeft een overslag die vastgenaaid is en een valse overslag onderaan. Je kan kiezen om deze laatste weg te laten om stof te beparen. Het is de tweede versie die hij tekende..

De echtgenoot koos uiteraard ook de naam. Vivienne dress, naar een wijk in het zonnige Franse Nice..

Versie 1

Deze jurk was de eerst versie. Hij paste precies, maar er was wat weinig bewegingsruimte in zodat vetrolletjes bij beweging zichtbaar werden. We verlengden ook het bovenstukje iets meer omdat het blouse idee wat weg viel.

  De split- opening van de arm viel ook wat groot uit. 

Dat werd dus ook aangepast

Voila, het resultaat van een projectje dat project werd in een notendop!

Maar wat nu om dit systeem op de wereld los te laten?

We zoeken nog helpende testers!

We zoeken uiteenlopende maten om na te gaan of alles prima werkt.Voorlopig hebben we enkel nog maar  een Engelse versie. We werken alvast aan de vertaling!

Vind je dit een leuk model ( bovenste versie) voor jezelf, je zus, je kleinkind of vriendin en wil je ons helpen het systeem door te testen voor we het toegankelijk maken voor iedereen?

Wat moet je doen..

Laat ons zeggen dat de eerste 10 die reageren met 'Ja, ik wil testen' hun emailadres mogen doorsturen naar info@softcactus.be. Kwestie van het eenvoudig te houden en de zoekrobots geen kansen te geven.. Wij zullen jou dan contacteren..

PS: Extreme buitenmaten zijn ook zeker welkom (ook als er al 10 testers zijn! ;))

Alvast heel erg bedankt!

16 mei 2016

Lieve lezer,

Bedankt voor jullie massale interesse! Onze mailbox
stroomt inmiddels over van de enthousiaste reacties en hulpaanbiedingen (waarvoor oprechte dank).
We proberen iedereen zo snel mogelijk te antwoorden.
We hebben nu testers in overvloed, dus gelieve geen mails meer
te sturen! :)